گروه فرهنگی «سراج24»: وقتی نام فیلم های هفتاد و سومین دوره جشنواره فیلم ونیز اعلام شد، همه سایت ها و خبرگزاری ها تیتر زدند: «مالاریا؛ تنها نماینده ایران در جشنواره ونیز» اما غافل از این که ایران نماینده دیگری هم در این بساط سالیانه سیاسی دارد که اگر چه نماینده ای رسمی نیست اما عنوان و نام فیلمساز و فیلمش همراستا با ماهیت رویداد سالیانه ای است که به عنوان حیات خلوت سینماگران سیاسی در این سال های اخیر می شناسیم.
جشنواره های سیاست پیشه ای چون کن و ونیز و برلین که آرایشی هنری برای فریب مخاطبان به خود می گیرند اما ماهیت مغرضانه شان با آثار انتخابی و اعطای جوایز به فیلم هایی مساله دار روشن می شود؛ آوردگاه سیاسی که «گربه های!» قبادی و «دست نویس های!» رسول اف و «تاکسی» دربست پناهی را به سمت ورودی ظاهرا هنری اما به معنای واقعی سیاسی خود هدایت کرده و در نهایت تنها به یک دلیل و آن هم زیرزمینی بودن اثر و در واقع سیاه بودن نگاه فیلمساز، خرس و شیر و انواع دیگر حیوانات طلایی دست ساز سردمداران سیاسی جشنواره ها را بین آن ها تقسیم می کنند!
از ماجرای امسال جشنواره ونیز دور نشویم که در سایت های مختلف به دلیل عدم اشراف به فیلمسازی ناشناخته چون کیوان کریمی از این مساله دور ماند و از این که فیلم «طبل» به نوعی نماینده دیگری از ایران جدا از فیلم «مالاریا» ی پرویز شهبازی است. اما دلیل نوشتن این یادداشت و در واقع رونمایی از این نام غریبه مسافر ونیز برای رسانه های داخلی در جهت روشن سازی مقاصد جشنواره ای پُر رنگ و لعاب مانند ونیز و ماهیت پشت پرده سیاست در عالم هنر بوده و در واقع این یادداشت بدین منظور منعکس می شود تا نگره برخی افراد خوشدل جشنواره های الفی مانند «ونیز» را شاید کمی قلقلک دهد تا از حالت شیفتگی درآمده و تکانی به خود دهند.
قدیمی ترین جشنواره جهانی فیلم در حالی گام به هفتاد و سومین دوره خود می گذارد که همچنان آثار و فیلمسازان معترض سیاسی در آن نقشی برجسته دارند، از جمله کیوان کریمی که در سال 1392 فیلم «نوشتن بر شهر» را با نگره ای در ضدیت با نظام ایران اسلامی در ایران ساخت و به دلیل ساخت این فیلم حامی فتنه 88 چند روزی بازداشت شد و طبق حکم صادره به اتهام «توهین به مقدسات» و «تبلیغ علیه نظام» به 6 سال حبس و به دلیل «رابطه نا مشروع از طریق دست دادن با نامحرم» نیز به 223 ضربه شلاق محکوم شد. فیلم «نوشتن بر شهر» که با ارائه موضوعی مستند درباره تاریخ دیوارنویسی های پس از انقلاب اسلامی ایران مجوز گرفت، به دنبال ارائه نمایه ای سیاسی از اتفاقات ایران بود. مساله ای که حتما خوشایند جشنواره های سیاسی غرب قرار خواهد گرفت، البته اثر سیاسی فیلمساز کُرد نتوانست مجوز بگیرد و بایکوت شد و فیلمساز نیز به دلایل اعلام شده از حق فیلمسازی محروم شد. اما رویه طی شده توسط جعفر پناهی و محمد رسول اف، فیلمسازان مجرمی که حق فیلمسازی به روش قانونی نداشتند توسط کیوان کریمی هم تکرار شد و کارگردان سیاسی با جو فراهم شده توسط دوستان و هم اندیشان و همراهی ساز همیشه کوک معاندان ایران اسلامی توانست در رویه ای غیرقانونی فیلم جدید خود را هم پیشکش سران سیاست پیشه ونیزی سازد و احتمال دریافت جشنواره و یا تقدیر از این کارگردان سیاسی هم می رود.
جشنواره ونیز در حالی ادعای هنری بودن می کند که سابقه توجه به فیلمسازان سیاسی کار و آثار سیاسی در این سال ها، نشان دهنده نگاه کاملا سیاسی وار دست اندرکاران این جشنواره می باشد. از اکران فیلم های ضد ایرانی ساخته شده در خارج از کشور مانند «گلاب» و «دختری در شب تنها به خانه می رود» تا فرش قرمز و صندلی خالی! برای فیلمسازانی محکوم چون جعفر پناهی و محمد رسول اف و انتخاب مساله دار فیلمی چون «قصه ها» و اهدای جایزه ای در حمایت از بانوی شال سبز! این فیلم و رونمایی از فیلم ضعیف و حامی فتنه «روزهای سبز» از حنا مخملباف تنها گوشه ای از تمایلات مغرضانه جشنواره ونیز علیه سیاست های ایران است.
نگره ای که امسال با انتخاب فیلمسازی محکوم شده طبق قوانین نظام کشور ایران رنگی دوباره به خود گرفت و کیوان کریمی که پس از غائله ساخت مستندی ضد ایرانی و اعلام حکم محرومیتش، با حمایت عناصری سیاسی و نهادهای حامی فیلمسازان معترض همراه بود، حالا با چراغ سبز جشنواره هفتاد و سوم ونیز راهی ایتالیا خواهد شد. و این دنباله ای از برنامه های مغرضانه سران غرب در جهت عناد ورزی با ایران اسلامی است. پروژهای که از زمان حکم محکومیت کیوان کریمی با ایجاد انواع کمپین ها و نامه اعتراضی از سوی انجمن ملی کارگردانان، فیلمنامه نویسان، بازیگران تا نوآم چامسکی سیاست مدار جان گرفت و تا بدرقه فیلمساز تا فرش قرمز و حتی شاید نشان شیر طلای ونیز ادامه خواهد داشت.
البته در دوره جاری جشنواره فیلم ونیز شاهد فیلمسازان سفارشی کار و ضد ایرانی دیگری هم هستیم. از جمله «آنا لی لی امیرپور» که پیش از این هم با فیلم بسیار ضعیف خود با عنوان «دختری در شب تنها به خانه می رود» مورد توجه سران جشنواره قرار گرفته بود و امسال «دار و دسته بد» را در جشنواره دارد. جشنواره فیلم ونیز از 31 اوت (10 شهریور) تا 10 سپتامبر (20 شهریور) در حالی برگزار می شود که همچنان سایه سیاست بر این جشنواره قدیمی سایه دارد و این فستیوال مکانی است برای هم کیشی مسافرانی از دیار سیاست که جهانی جدا از هنر را دنبال می کنند!
